ՀՅԴ ակտիվիստները գրոհով գրավում են բուհերը, ու դա համարում են հաջողություն, իրենք իրենց ծափ են տալիս ու գոհ ցրվում: Մեղմ ասած՝ հիմարություն:
Նախ՝ ոչ ոք չի հարցնում՝ այդ գրոհից հետո քանի՞ ուսանող կամ դասախոս միացավ ակտիվիստներին: Եվ հետո՝ ով-ով, բայց ՀՅԴ-ն իրավունք չունի խոսել ցեղասպանության ժամանակ դրսևորած վարքագծից՝ ինչպես բոցաշունչ ելույթ էր ունենում ԵՊՀ-ն ավարտած ՀՅԴ ակտիվիստուհին: Նա երևի չափազանց երիտասարդ է՝ իմանալու սեփական կուսակցության 20-րդ դարասկզբի պատմությունը: Իսկ այդ պատմությունը պատմում է, որ ՀՅԴ-ն ընդունեց 1908-ի երիտթուրքերի հեղաշրջումը ու միացավ նրանց՝ շրջաբերականով զինաթափելով ֆիդայիներին: Այդ պատմությունը պատմում է, որ առաջին աշխարհամարտի օրերին տարբեր երկրներում գործող ՀՅԴ բյուրոները տրամագծորեն հակառակ որոշումներ էին ընդունում ու կազմալուծում որևէ դիմադրություն:
Այդ պատմությունը պատմում է, որ մինչև այսօր Բոստոնում գտնվող ՀՅԴ արխիվը գաղտնազերծված չէ: Եվ՝ վերջապես՝ այդ պատմությունը նաև պատմում է, որ մինչև այսօր ոչ ՀՅԴ-ն, ոչ որևէ գործող ՀՅԴ-ական անցյալում կամ հիմա ներողություն չի խնդրել կուսակցության սխալների համար, որ ցեղասպանություն ու առաջին հանրապետության անկում, տարածքային կորուստներ արժեցան: Երրորդ հանրապետության օրոք ՀՅԴ-ն վերադարձավ Հայաստան ու շատ զարմացավ, որ գործող իշխանությունը չասաց՝ բարով եք եկել, ձեզ ենք հանձնում իշխանությունը, կառավարեք, մենք էլ ձեզ ծառա: Ու մինչև հիմա չի կարողանում թոթափել այդ զարմանքը:
Իսկ այսօր Հայաստանում գործող իշխանությունը թույլ է տալիս, որ ՀՅԴ-ն Հայաստանը դարձնի մեր օրերի Ծապլվար, որտեղ կարևորը արդյունքը չէ, ընթացքն է՝ կեցցե հեղափոխությունը, մնացածը թող գնա գրողի ծոցը:
Ոչ մի վայրկյան չկասկածելով ՀՅԴ-ական ակտիվիստների ազնվությանն ու հայրենասիրությանը, ստիպված եմ արձանագրել՝ հախուռն ու կեղծ հեղափոխական որևէ քայլից առաջ, ընթացքում ու հավարտ մտածելը պարտադիր է:
Իսկ մտածելու դեպքում անպատասխան է մնում հարցը՝ որքանո՞վ են այդ ակտիվիստների պրոակտիվ գործողությունները ծառայում միջին վիճակագրական հայի անվտանգությանը:
Անահիտ ԱԴԱՄՅԱՆ
Հ.Գ. Չէի գրի ոչինչ, եթե ակտիվիստների պաթետիկ ու դեմագոգիկ հարցերին 2 բուհերից որևէ մեկում որևէ դասախոս տար հոդաբաշխ պատասխան:
Աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարազոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկներիՄոտ ապագայում աշխարհաքաղաքական դինամիկայի հիմնական խնդիրը լինելու է աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարահզոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկների, որը կարող է դառնալ ժամանակավոր հավասարակշռության պայմաններից մեկը հակամարտ կողմերի միջև։04.09.2024
2024 © Irates.am
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը Irates.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց Irates.am-ին հղման արգելվում է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետին: Գովազդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: Էլեկտրոնային հասցե՝ info@irates.am |